Vliegend restaurant

do 14 juli-vr 15 juli

Met in mijn hoofd ‘Eye Of The Tiger’ van Survivor loop ik de tunnel naar het vliegtuig binnen. Wanneer het vliegtuig gevuld is, reikt een van de Chinese stewardessen mij een papiertje aan. De Chinese tekens op het papiertje herinneren mij eraan waar de tussenstop is. Ik draai hem om en lees ‘Menukaart’ en een aantal gerechten waaruit je kunt kiezen. Ah leuk, de vlucht wordt zo nog een soort vliegend restaurant. Ik lees ‘lunch’ en een stukje eronder staat ‘ontbijt’. Wacht, mist daar niet wat? Het avondeten ontbreekt. Toch is dat erg logisch, want het is ochtend als we in Hong Kong aankomen. Zo zit je gelijk in het ritme.

Tot mijn verbazing staat er tussen de albums op mijn tv-schermpje ook een album van Ludovico Einaudi. Deze luister ik vooral bij het opstijgen. Er zijn een aantal vrij recente films, zoals The Revenant, The Jungle Book en Allegiant. Naarmate we langer vliegen zie ik om me heen steeds meer ogen dichtvallen. Ik vermaak me vooral met het kijken van How To Be Single, The Jungle Book, een documentaire over het Groot Barrièrerif, een aflevering van Family Guy en een cursus mediteren. Tussendoor komen de stewardessen langs met karretjes met drinken en voedsel. Al snel merk ik hoeveel zout er in al het eten is gestopt om het lang houdbaar te maken. Daardoor smaakt het niet al te lekker. En slapen lukt jammer genoeg ook niet.

Wanneer we landen in Hongkong en de op een stofzuigerslang lijkende tunnel uit lopen, voel ik het warme vochtige klimaat. Een berg staat uitnodigend aan een kant van het vliegveld. Graag zou ik dit land ooit nog willen bezoeken.

IMG_0154

De intercom waarschuwt over het aanraken van vogels die ziekten over brengen. Geen zorgen, ik kom het vliegveld niet af, denk ik terwijl ik rondjes over het vliegveld loop. Ik heb zin om te rennen, maar doe het niet. Met een rustig jazz muziekje op de achtergrond fris ik me even later op en poets ik mijn tanden.

Een paar uur later zit ik alweer in het vliegtuig. Ik kies het verkeerde ontbijt en krijg haast niks van het bremzoute eten meer door mijn keel. De noodles en het icecream tussendoor is het enige lekkere voedsel. Ik kijk Zootopia en luister muziek, maar meer wil ook niet. Een aantal keer val ik bijna in slaap, maar wordt gelijk weer wakker. Ben het vliegen echt helemaal zat en wordt misselijk van het eten. Als ik zie dat we nog vijf uur moeten vliegen, moet ik moeite doen me bezig te houden met mijn tv-schermpje. Uiteindelijk landen we in Sydney en ben ik blij dat ik de vlucht overleefd heb.

 

IMG_0155
Een of andere zout/zoete rijstsoep met champignons. Ik dacht dat ik ‘chicken’ had gezegd…
IMG-20160717-WA0003.jpg
Dan ben je blij als je wat basis-met-stokjes-eet-skills hebt.

Het is best koud in Sydney, merk ik als ik voor het eerst in 26 uur de buitenlucht weer inadem. Een taxi brengt ons naar het appartement, waar ik de 30 uur nauwelijks slaap wat probeer in te halen. Maar het is niet voor niets geweest, want het is de eerste nacht voor mij aan de andere kant van de aardbol. Nu maar hopen dat ik er niet af val…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s